Katerina's profileKaterinaPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
KaterinaΑγάπα με αν τολμάς... |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Είναι οι χώροι ανθρώπων, που μου αρέσει να επισκέπτομαι και να απαντάω στις καταχωρήσεις τους.
Έχουμε ανταλλάξει περισσότερες από μια κουβέντες, οπότε έχουμε γνωριστεί κάπως καλύτερα!
|
6/4/2009 Ήθελα κάτι να πω…
Βγήκα στους δρόμους για να ψάξω 4/3/2009 Άκουγε..."Ακουγε, μάζευε, παρατήρησε, μα τελικά να κάνεις εκείνο που σου λέει η δική σου γνώση. Αν κάνεις σφάλμα, μην κωλώνεις. Ο βίος χωρίς σφάλματα είναι ανούσιος. Και προπαντός μην παρασύρεσαι από ΄κεινους τους ηλίθιους, που σου λένε πως δεν έσφαλαν ποτέ. Αυτοί οι ίδιoι είναι το σφάλμα. Ή τους άλλους που λένε πως δεν πλήγωσαν τον διπλανό τους και πορεύονται τάχα στη ζωή άμεμπτοι. Ψεύτες και αργύρτες, μάνα μου, όλοι ετούτοι. Και σφάλματα κάνουμε, και τον διπλανό μας μαχαιρώνουμε, το κατά δύναμη ο καθένας και τους καλούς Σαμαρείτες παριστάνουμε για να κοροιδέψουμε πρώτα απ' όλα τον εαυτό μας. Μπάζει ο άνθρωπος, παιδί μου, μπάζει από παντού. Με πλίθρα είναι χτισμένος και όποιος παρουσιάζεται ως κόκορας και λέει διάφορα, είναι επικίνδυνος!" Αλκυόνη Παπαδάκη 3/26/2009 Με δυο κούπες καφέΤο βάζο του γλυκού και δυο κούπες καφέ
Ο καθηγητής της φιλοσοφικής σχολής, στάθηκε μπροστά στους φοιτητές του, έχοντας μπροστά στην έδρα κάποια αντικείμενα. Πήρε ένα μεγάλο βάζο του γλυκού και άρχισε να το γεμίζει με μπαλάκια του τένις. 'Οταν πλέον δεν χωρούσε άλλα, κοίταξε τους φοιτητές του και τους ρώτησε αν το βάζο γέμισε κι εκείνοι συμφωνησαν. Ο καθηγητής στη συνέχεια πήρε άμμο και την έριξε στο βάζο γεμίζοντας τα κενά ανάμεσα στα χαλίκια. Ρώτησε πάλι αν το βάζο ήταν γεμάτο και πήρε πάλι την ίδια απάντηση.'Ναι". Τότε ο καθηγητής έσκυψε και πήρε κάτω από την έδρα του δυο κούπες με καφέ και έριξε τον καφέ στο βάζο, ενώ οι φοιτητές κοίταζαν απορημένοι. "Τώρα" λέει ο καθηγητής ,"θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αντιπροσωπεύει την ζωή σας, οι μπάλλες του τένις είναι τα πλέον ιερά και πολύτιμα πράγματα στη ζωή σας, όπως η πατρίδα, η οικογένεια, τα παιδιά σας, οι φίλοι σας και οι αγαπημένες σας ασχολίες, πράγματα, που ακόμα και όλα τ' άλλα να χαθούν, αυτά είναι ικανά να γεμίσουν τη ζωή σας. Τα χαλίκια αντιπροσωπεύουν πράγματα σημαντικά, όπως η δουλειά σας, το αυτοκίνητό σας, ένα σπίτι. Αν γεμίσετε το βάζο πρώτα με άμμο, δεν θα υπάρχει χώρος για να βάλετε τα χαλίκια και τις μπάλες του τένις. Το ίδιο ισχύει και για τη ζωή σας. Αν ξοδέψετε την ώρα σας και την ενέργειά σας για μικρά πράγματα δεν θα έχετε χώρο, χρόνο και δύναμη για μεγαλύτερα και σημαντικότερα. Φροντίστε πρώτα για τα μπαλάκια του τένις μετά για τα χαλίκια και τέλος για την άμμο". Ένας φοιτητής σήκωσε το χέρι του και ρώτησε,τι αντιπροσώπευε ο καφές. Ο καθηγητής χαμογέλασε και είπε: "Ο καφές είναι για να σας δείξει, πως, όσο γεμάτη και να είναι η ζωή σας, πάντα θα υπάρχει χώρος για ένα καφεδάκι μ' ένα φίλο" Όταν οι υποθέσεις και τα θέματα της καθημερινότητάς μας γίνουν τόσα πολλά, που δεν επαρκεί ο χρόνος του 24ωρου για να τα χειριστούμε, να θυμηθούμε, το βάζο του γλυκού και τις δυο κούπες καφέ. ``````````````````````````````````` Εγώ ή....Εμείς;Tι φταίς αλήθεια. Κανείς δε σου 'μαθε το δρόμο για το "εμείς". Και το χειρότερο,κανένας δε σε εκπαίδευσε να επενδύσεις στο "εγώ". Σαν επαίτης εκλιπαρείς μπροστά στην πόρτα του "εσείς". Έσπασες αμέτρητες φορές τα μούτρα σου, προσπαθώντας ανάμεσα σε σκοτάδια ν'ανακαλύψεις το "εσύ". Σ' έπιανε πάντα πανικός στη θέα και στη σκέψη του "αυτοί". Και στην απελπισία,στο χαμό σου,φώναζες "Αυτός! Αυτός!" Κι έπιασες ένα πιστόλι,να πολεμάς. Τι φταίς! Αν κάποτε καθίσεις λίγο να ξαποστάσεις από τη μάχη σου, θυμήσου μια λεξούλα που σου ξέφυγε. Θα 'θελα να στην κρύψω ανάμεσα στις χούφτες σου, (θυμάσαι το "δαχτυλιδάκι",που παίζαμε παιδιά;) "Μαζί"."Μαζί".Τη λένε τη λεξούλα μου τη μαγική. Και μη βιαστείς να την πετάξεις. Μπορεί μια μέρα να σου χρειαστεί. Αλκυόνη Παπαδάκη Υ.Σ. Μα πόση αλήθεια κρύβουν τα λόγια της!! Επικεντρώσαμε όλη την προσοχή μας στο "εγώ" και ξεχάσαμε το "εμείς" Κι όμως..το "εμείς"είναι πολύ καλύτερο από το ¨εγώ" . Από την ύπαρξη του ανθρωπίνου γένους, ο άνθρωπος προκειμένου να αντιμετωπίσει το κάθε λογής πρόβλημα της εποχής του αλλά και με την προσδοκία ενός καλύτερου αύριο διαπίστωνε ολοένα και περισσότερο την ανάγκη συνύπαρξης με άλλους συνανθρώπους του. Για να το πετύχει αυτό χρειάστηκε να παραμερίσει από την συνείδησή του το ΕΓΩ και να το αντικαταστήσει με το ΕΜΕΙΣ. 3/15/2009 Μόνο τότε εκτιμούν…Έλεγε μια φορά ο Χότζας σε ένα μαθητή του: «Ποτέ μη δίνεις κάτι που σου ζήτησαν, αν δεν περάσει τουλάχιστον μια μέρα». «Και γιατί να μην το δίνεις Νασρεντίν», τον ρώτησε κάποιος.Και ο Χότζας συνέχισε: «Γιατί η ζωή μας έχει δείξει ότι εκτιμούν κάτι που τους δίνεις, μόνο όταν έχουν αναγκαστικά το χρόνο να αμφιβάλλουν αν θα τους το δώσεις τελικά ή όχι».3/13/2009 Η Αγάπη του Ανθρώπου... PAULO COELHO 3/8/2009 Ό,τι πληγώνουμε, αγαπάμε πιο πολύ
2/19/2009 Μη με κοιτάς...
Τι να σου πω για μένα, τι με ρωτάς κι εσύ Μη με κοιτάς μες στα μάτια Μη με κοιτάς είναι ψέμα Διψάω για πατρίδα κι όχι μια απλή στεριά Μη με κοιτάς μες στα μάτια Μη με κοιτάς είναι ψέμα 2/14/2009 Goodnight moon
There's a nail in the door 2/7/2009 ένας κόμπος ομίχλη.......ένα παιχνίδι είναι ο έρωτας..
και συ δεν το'μαθες ακόμα.. μην τα δίνεις όλα...
.άφησε τον να ψάχνει μέσα σου και να τα βρίσκει ένα ένα... ..άφησε τον να χτυπά την πόρτα σου.. αν την ανοίξεις φόρα βία,με την πρώτη,θα μπει μες στην ψυχή σου, θα σεργιανίσει λίγο και θα φύγει..
.και τότε??
...κατάπιε έναν κόμπο ομίχλη και έφυγε... κουράστηκε να ξεπουλά το θησαυρό που έκρυβε στην ψυχή του..... και αν δεν σε ξαναδώ..... γεια χαρά...
http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Blog&file=page&blogger=alks&month=10&year=2008 κάτι θα υπάρχει και πιο πέρα....σκέψεις..σκέψεις....σκέψεις....... κάθε στιγμή..κάθε λεπτό...κάθε δευτερόλεπτο.....
κάποτε καλές...όμορφες, γεμάτες ελπίδα και χαρά για πολλά...
άλλοτε όμως?.....ελεεινά απαισιόδοξες..... τόσο που αμέσως αμέσως κουνάς το κεφάλι σαν να έχεις πάθει ηλεκτροσόκ και προσπαθείς να τις αποβάλεις....
..μερικές φορές τα καταφέρνεις.... πωπωωω,τι ικανοποίηση!! -επιτέλους με ελέγχω...(λέω έγω τώρα)σκέφτομαι θετικά...
...μα είναι και κάποιες στιγμές....μα κάποιες στιγμές.... όσο και αν προσπαθείς....όσο και αν πιέζεις τον εαυτό σου να μην σκέφτεται αρνητικά,δεν τα καταφέρνεις.... ..και η μία κακή σκέψη φέρνει την άλλη και η ψυχή παθαίνει black out....
..χμμμ....υπάρχει άραγε τρόπος να απαλλαγούμε μόνιμα από τέτοιες σκέψεις?? και αν ναι...ποιος είναι αυτός???
..κάτι θα υπάρχει και πιο πέρα..μια όμορφη ημέρα.. Κλείνω τα μάτια
...κάτι υπάρχει πιο πέρα... ....στο λέω..
...καίει η επιθυμία...
If there's lessons to be learned Ταξιδάκι στη στιγμή...
Παράξενο πράγμα τα ταξίδια του μυαλού.. ..μακρινά,φανταστικά..κάποτε αληθινά......σε στιγμές μοναδικές.
και κει? μια στάση παρακαλωωωώ.... χμμμ..αναμνήσεις....
τι όμορφα να μπορείς να ξαναζείς έστω και μ'αυτόν τον τρόπο!! να ξανανιώθεις!!
όταν ακούς για πρώτη φορά μια φωνή... ίσως να μην είναι όπως την είχες φανταστεί....μμμ,είναι καλύτερη!! τι γλυκός ήχος!! τι όμορφα 'γελάκια'!!! χααα..αστειάκιααα!!
..και ό,τι δεν σου προσφέρει ο γραπτός λόγος το παίρνεις απλά και μόνο από μια 'φωνούλα'... βέβαια, λίγη ανησυχία..και κάτι λέξεις να σεργιανίζουν στο κεφάλι..σωστό, λάθος,λογικό,παράλογο......παράξενο,ωραίο... πωπωωω....μπέρδεμααα.. δεν γίνεται έτσι...όχι δεν γίνεται..γιατί?? είναι πολύ απλό.. θέλει ρίσκο....ναι..όταν δοκιμάζεις κάτι κινδυνεύεις ν'αποτύχεις... κι όμως,πρέπει να το ρισκάρεις γιατί μεγαλύτερη ατυχία θάναι να μην το κάνεις... άνθρωπος που δεν ρισκάρει τίποτα δεν κάνει τίποτα και δεν έχει τίποτα.. μπορεί να αποφεύγει τον πόνο,τον φόβο,την λύπη όμως δεν νιώθει,δεν αλλάζει,δεν ζει και δεν αγαπά.. ζει κουκουλωμένος με τις βεβαιότητες του και χάνει το μεγαλύτερο αγαθό του, την Ελευθερία του...
οπότε λέω 'ό,τι είναι νά'ρθει θε να 'ρθεί..εγώ θα μαι εδώ'(πετυχημένη έκφραση!!)
εκεί λοιπόν..με το ταξίδι του μυαλού...λίγο πιο πέρα τώρα.. στη πρώτη ματιά,στο πρώτο χαμόγελο!! Χααα.....Γεια σου!! 2/1/2009 Απορώ................Όχι με την καρδιά μου που λέει και το άσμα, αλλά με τους ανθρώπους. Υπάρχουν ορισμένοι απ' αυτούς, ή μάλλον, η θλιβερή πλειοψηφία αυτών, που το μόνο που μου προκαλούν είναι κούραση και θλίψη. Με κουράζουν οι μίζεροι άνθρωποι, αυτοί που δεν τους αρέσει τίποτα και γκρινιάζουν για τα πάντα.
Γκρινιάζουν γιατί θα ήθελαν να είναι πιο όμορφοι. Γκρινιάζουν γιατί θα ήθελαν να μένουν σε καλύτερο σπίτι. Γκρινιάζουν γιατί θα ήθελαν να έχουν καλύτερα πράγματα. Γκρινιάζουν γιατί θα ήθελαν πιο γρήγορο αυτοκίνητο. Γκρινιάζουν γιατί θα ήθελαν περισσότερα λεφτά. Γκρινιάζουν γιατί θα ήθελαν καλύτερο σύντροφο. Γκρινιάζουν γιατί θα ήθελαν καλύτερη δουλειά ή να μην δουλεύουν και καθόλου. Γκρινιάζουν γιατί θα ήθελαν πιο έξυπνους φίλους. Γκρινιάζουν γιατί θα ήθελαν να μην μεγαλώνουν. Γκρινιάζουν γιατί θα ήθελαν να μην πεθάνουν ποτέ. Και αναρωτιέμαι... πως γίνεται να ζήσεις την ζωή σου και να βελτιώσεις όλα όσα θα ήθελες αν σκέφτεσαι έτσι, αν έχεις μια τόσο αρνητική στάση απέναντι στη ζωή και σε αυτά που συναντάς στο δρόμο της. Πως να πετύχεις τους σκοπούς και τα θέλω σου όταν στο σύνολό τους αγγίζουν την αγιοποίηση και την τελειότητα των καταστάσεων. Πως να ζήσεις όταν σκλαβώνεις καρδιά και νου με τα δεσμά άδικων και βλακωειδών σκέψεων. Σταματήστε λοιπόν την γκρίνια... ήμαρτον πια! Τι να το κάνεις να είσαι πιο όμορφος αν δεν έχεις αγάπη; Τι να το κάνεις το μεγάλο σπίτι αν δεν το μοιράζεσαι με κάποιον; Τι να τα κάνεις τα ακριβά πράγματα αν απλά τα έχεις για να τα βλέπεις; Τι να το κάνεις το ακριβό αμάξι αν δεν μπορεί να σε ταξιδέψει εκεί που ονειρεύεσαι με καλή συντροφιά; Τι να τα κάνεις τα πολλά λεφτά αν δεν έχεις την υγεία σου; Τι να τον κάνεις έναν τέλειο σύντροφο αν είναι να πλήττεις; Τι να το κάνεις να μην δουλεύεις αν δεν είχες με τι να απασχολείς το μυαλό σου; Τι να τους κάνεις τους πολύ έξυπνους φίλους αν δεν σ' αγαπάνε και στο κάτω-κάτω, ποιος είναι αυτός που καθορίζει την εξυπνάδα; Τι να το κάνεις να μην μεγαλώνεις αν δεν αποκτήσεις εμπειρίες και γνώσεις; Τι να το κάνεις να μην πεθάνεις αν είσαι μόνος και χωρίς τίποτα στον κόσμο να σε συντροφεύει; Είναι όμορφο πράγμα να ζεις ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό. Ακόμα κι αν κλαις είναι καλό! Το κλάμα μερικές φορές εξαγνύζει περισσότερο απ' το γέλιο κι όταν εκείνο έρθει, το χαίρεσαι και το απολαμβάνεις περισσότερο. Ακόμα κι αν πληγωθείς είναι καλό! Ξέρεις ότι το έζησες, ότι έζησες την στιγμή εκείνη όπως την ήθελες, άσχετα απ' το πως κατέληξε. Ακόμα κι αν κάνεις λάθος επιλογές είναι καλό! Από τα λάθη μας μαθαίνουμε, από τα λάθη μας μαθαίνουμε να εκτιμούμε τα σωστά και τα δίκαια. Αναζητήστε την αλήθεια και την ευτυχία, όχι στα μεγάλα, αλλά στα μικρά, απλά, καθημερινά πράγματα. Ζήστε κάθε στιγμή της ζωής σας, όχι σαν τελευταία, αλλά σαν να ήταν μοναδική. Ποτέ δεν ξέρετε... μπορεί και να 'ναι! Άχυρα (ή Για το Χιούμορ)
Πραγματικά ποτέ δεν κατάλαβα τη σημασία που δίνει ο κόσμος στα άτομα που έχουν χιούμορ. Συχνά όταν ρωτάνε μια γυναίκα ποια είναι τα χαρακτηριστικά που θέλει να έχει ένας άνδρας, μία από τις πιο συνηθισμένες απαντήσεις της είναι το καλό χιούμορ (ο άντρας εστιάζει την απάντησή του στο γυναικείο στήθος). Έχω επίσης ακούσει άτομα να λένε ότι προτιμούν να βλέπουν ανάλαφρες ταινίες (εννοούν χαζοκωμωδίες) για να γελάνε αντί κάτι το "ψυχοπλακωτικό" ή το πολύ βαρύ. Παρομοίως, αρκετοί είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι επιθυμούν να κάνουν παρέα με ευχάριστα άτομα επειδή τους κάνουν να γελάνε. Η σημασία που δίνει ο κόσμος στο χιούμορ μου φαίνεται ως υπερβολική, ειδικά τη στιγμή που υπάρχουν τόσες άλλες αρετές σε έναν άνθρωπο, αρκετά πιο σημαντικές και ουσιώδεις. Το να χρησιμοποιεί κάποιος το χιούμορ του συνέχεια, κάνοντας τους πάντες να νιώθουν ευχάριστα, συνήθως υποδηλώνει ότι υπάρχουν βαθύτερα ψυχολογικά αίτια γι αυτή του την πράξη. Ένα εγωκεντρικό άτομο μπορεί να κάνει τον κλόουν της παρέας για να τραβάει πάντα την προσοχή. Ένα άτομο που δεν νιώθει άνετα με την εμφάνιση του, χρησιμοποιεί το χιούμορ με το πρόσχημα του αυτοσαρκασμού. Όμως, η αλήθεια είναι ότι και ο αυτοσαρκασμός έχει τα όρια του και, από ένα σημείο και μετά, είναι εμφανές ότι το άτομο που "αυτοσαρκάζεται" διαρκώς έχει προβλήματα αποδοχής του εαυτού του. Να αναφέρω, επίσης, το άτομο που προκαλεί το γέλιο συχνά, με χαζά αστεία, για να καλύψει σοβαρές ελλείψεις που έχει, είτε στον συναισθηματικό τομέα, είτε απλούστατα επειδή δεν είναι αρκετά έξυπνο για να πει κάτι ουσιώδες: το γέλιο θα τον κάνει πιο συμπαθή σε όλους και θα δώσει την ψευδαίσθηση ότι πρόκειται για κάποιο χάρισμα. Υπάρχουν, με άλλα λόγια, άτομα που προσπαθούν να προκαλούν το γέλιο διαρκώς και άτομα που επιζητούν αυτούς που τους κάνουν να γελάνε. Για μένα και οι δύο αυτές ομάδες ανθρώπων έχουν σημαντικά κόμπλεξ και ανασφάλειες. Η πρώτη ομάδα για διάφορους λόγους (πολλούς από τους οποίους ανέφερα παραπάνω). Η δεύτερη ομάδα, αυτοί που επιζητούν το χιούμορ, σε κάνει να αναρωτιέσαι γιατί θέλουν συνεχώς να γελάνε. Τι προσπαθεί να απωθήσει η μνήμη τους με το γέλιο; Ή μήπως το να γελάνε είναι απλά αυτό που μπορούν να κάνουν καλύτερα από καθετί άλλο; Σχετικά με το παραπάνω, έχω ακούσει συχνά τη φράση, "Μ' αρέσει να κάνω παρέα με τον Χ. επειδή έχει πολύ γέλιο". Δεν ξέρω για σας, αλλά αν ήμουν εγώ ο Χ. θα εκλάμβανα ως προσβολή και όχι ως κομπλιμέντο το παραπάνω σχόλιο. (Κατά πόσο κάποιος από σας, άραγε, θα ήθελε να κάνει παρέα με άτομα τα οποία βρίσκουν ως κύριο χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σας -και ως βασικό λόγο να είναι φίλοι σας- το χιούμορ σας;) Το χιούμορ το φθηνό, ή μάλλον αυτό που η πλειοψηφία του κόσμου αποκαλεί "χιούμορ", είναι μία πολύ εύκολη υπόθεση. Το μόνο που έχει να κάνει κανείς είναι να αποστηθίσει κάποια ανέκδοτα και ατάκες. Υπάρχουν αρκετά σχετικά βιβλία και ιστοσελίδες. Το γνήσιο και πνευματώδες χιούμορ, όμως, είναι θέμα παιδείας, ίσως και έμφυτο ταλέντο για μερικούς. Ο κόσμος, ωστόσο, θέλει να πιστεύει ότι υπάρχει ένα είδος χιούμορ μόνο: αυτό που γίνεται αμέσως κατανοητό από όλους, αποτελεί αναπόσπαστο συστατικό της ταυτότητας του ανθρώπου, και προκαλεί αυτομάτως το γέλιο. Πάνω κάτω όλοι ισχυρίζονται ότι έχουν γνωρίσει άτομα χωρίς καθόλου χιούμορ. Προσωπικά, ποτέ δεν έχω συναντήσει τέτοια άτομα στη ζωή μου. Και δυστυχώς, αν κάποιος προσπαθήσει να εκφράσει αντίθετη άποψη, υποστηρίζοντας το "ανύπαρκτο" χιούμορ αυτών των ανθρώπων, τότε η απάντηση που παίρνει είναι πάντα ίδια: "Τα κρύα άτομα δεν έχουν χιούμορ!" "Έχε κρύο χιούμορ!" "Είναι κρύος!" Μου πήρε λίγο καιρό να συνειδητοποιήσω ότι αυτός που ο κόσμος αποκαλεί "κρύο" άνθρωπο, δεν είναι άλλος από τον ευφυή ή πνευματώδη άνθρωπο. Φαίνεται ότι η πλειοψηφία του κόσμου βρίσκει αστείο το εύκολο, χυδαίο χιούμορ το οποίο είναι εύπεπτο και δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη σκέψη. Πολλές φορές το χιούμορ που προέρχεται από άτομο με υψηλό IQ ή ένα πνευματώδες άτομο, ο κόσμος το αντιλαμβάνεται ως αδιάφορο και ακατανόητο. Δώσε στον λαό, όμως, έναν κλόουν και θα δεις πως θα γελάει από το πρωί μέχρι το βράδυ... |
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
/prod_492_12639.gif)
ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ ! ! !
|
|
